Her şey yarıyıl tatilinin başladığı ve karnelerin dağıtıldığı 22 Ocak günü, iki öğrencinin sınıfta yaptığı konuşmaların videoya alınıp internette sosyal paylaşım sitelerinde paylaşılması ile başladı. Olayın medya tarafından fark edilip haber yapılmasıyla büyük bir kitleye ulaşan haber, ülkemizde değişen öğrenci profiline verilebilecek bir örnek niteliğindeydi. Haberlere konu olan küçük öğrencilerin söyledikleri, eskilerde revaçta olan uslu, sessiz, efendi veya itaatkâr öğrenci profilinin yerini sorumluluk sahibi, kendini duygu ve mantık çerçevesinde ifade edebilen, olayları sorgulayan bir profil almıştı adeta. Olayın magazinleştirilmesi veya farklı alanlara çekilmesi ise beklide eğitim sistemindeki sorunların tartışılmasını sağlayabilecek bir gündemi engeller nitelikteydi.

Küçük öğrencilerin topluma ders verir nitelikteki konuşmaları eğitimde fırsat eşitliğinin ne kadar önemli olduğunu bir kez daha göstermiştir. Henüz ilköğretimdeyken, özgüvenlerinin gelişmiş olması, kendilerini ve çevrelerinde olup biteni ifade etme yeteneğini kazanmış olmaları eğitimde kendilerine eşit haklar tanındığında ileride ne kadar başarılı olabileceklerinin göstergesidir.  Ancak, okullarda verilen mevcut eğitim şekli ile öğrencilerin eğitimlerini sürdürmeleri ve meslek sahibi olacakları sınavlarda başarılı olmaları oldukça zor görünmektedir. Çünkü okulların diploma alma, dershanelerin de sınav kazanma yerlerine dönüştüğü mevcut eğitim sisteminde ekonomik, coğrafi ve toplumsal etmenler eğitimde bir takım fırsat eşitsizliklerine sebep olmaktadır. Sınırlı ekonomik olanaklardan dolayı okul eğitimi dışında ek kurs alamayan birçok zeki, yetenekli ve başarılı öğrenci mevcut sınav sisteminde başarılı olamamaktadır.

Bilişim ve teknolojik gelişmeler sayesinde eğitim çok yönlü alternatifler yaratarak bilgiye ulaşımı kolaylaştırmaktadır. Ancak, bilgiye ulaşma yollarının tam olarak öğretilemediği okullarda okuyan öğrencilerin bu bilişim araçlarından tam anlamıyla faydalanmasını beklemek sadece iyimserlik olabilir. Ayrıca bölgelerarası sosyal ve ekonomik farklılar göz önüne alındığında, bir kesimin her türlü olanaklara sahip olduğu diğer bir kesimin ise teknolojiden bile bihaber olduğu görülmektedir. Bu da sınava tabi tutulacak olan öğrenciler arasında fırsat eşitsizliğini yaratan bir başka etmendir. Zaman zaman Anadolu’nun ücra bir köyünde çobanlık yapan bir gencin üniversiteyi kazandığı haber yapılarak zeki olan herkesin eğitim hakkını elde ettiği dile getirilmeye çalışılır. Hâlbuki oransal olarak baktığımızda bu şekilde bir örneğin beklide yüz binde bir olarak gerçekleştiği görülecektir. Yani istisnadır ve istisnaların da kaideyi bozmadığı bilinir.

Eğitim sitemindeki eksiklikler gelişmekte olan bölgelerimizde daha belirgin bir şekilde kendini göstermektedir. Örneğin, Güneydoğu Anadolu Bölgesinde çoğu şehirde derslik başına düşen öğrenci sayısının çok fazla olmasından dolayı eğitim kalitesi ciddi oranda düşmektedir. Buna karşılık köylerde ise yeterli sayıda öğrenci olmadığından dolayı okullar teker teker kapatılmaktadır. Bir zamanlar bin bir zorluk ve ekonomik külfetle okullar yapılarak götürülen eğitim hizmeti çeşitli nedenlerden dolayı kapanıyor olması üzerinde ciddi anlamda durulması gereken sosyolojik bir olaydır. Tarımsal gelirin azalması ve diğer başka nedenlerden dolayı kırsal kesimden kentlere göç yoğun bir şekilde artmıştır. Köyde genç nüfusun azalmasına bağlı olarak da öğrenci sayısında azalma meydana gelmiş ve belirli bir sayının altına düşünce de Milli Eğitim Bakanlığı tarafından kapatılmıştır. Yani, tarih sanki tersine işler hale gelmiştir. Bir zamanlar öğretmensizlikten dolayı eğitim veremeyen köy okulları şimdi öğrencisizlikten kapatılmaktadır.

 Uzun vadeli yatırımların en önemlisi olan eğitim, bir ülkenin sosyal, ekonomik, kültürel ve toplumsal kalkınmasında çok önemli bir işleve sahiptir. Sosyal devlet olmanın gereği sayılan eğitimde, fırsat eşitliğinin sağlanması diğer alanlardaki eşitsizliklerin giderilmesinde anahtar rol oynayacaktır.