Advert
Advert
Unutulur mu?
Kadir Dağhan

Unutulur mu?

Bu içerik 181 kez okundu.

Unutmak, unutmamak bir hafıza durumudur. 
Unutmak istediğimiz olayların yanında unutmak istemediğimiz ya da unutmamamız gereken olaylar da vardır.
Genellikle, unutmamakla yükümlü olduğumuz böylesi olaylar için “ Unutursak kalbimiz kurusun ” denilir. 
Bir daha yaşanmaması ve sürekli hatırlanması gereken felaketler için doğru ve yerinde bir sözdür. Anlamlıdır, insanidir.
Söz gelimi ülkemizin tarihine kanlı harflerle yazılmış utançlarından birisi olan Maraş olayları.
Nasıl unutulur? Unutulabilir mi? 
Yaşanan, yaşatılan vahşetlerin karşısında ölümün bile acı çektiği katliamı insanım diyen hiçbir canlı unutamaz. Unutmamalıdır da.
Unutanın, unutmak isteyenin ya acısı çok büyüktür ya da insanlığı bitmiştir. 
Aradan 40 yılın üstünde bir zaman geçti denilerek unutulmak ya da zaman aşımına bırakılmasını istemek insanlıktan uzaklaşmak demektir.
İnsanlığa, doğaya, ülkeye, yaratana, inançlara ihanet anlamındadır.
Kimin yaptığı veya kimlere yapıldığı üzerinde konuya bakılamaz.
Tekbirlerle, fetvalarla, marşlarla bir hafta boyunca sergilenen ama etkileri asırlar geçse de devam edecek olan vahşetin en azından sorumluları bulunmalıydı.
Ceza yoksa bile hiç olmazsa kınanması gerekirdi.
Ne yazık ki bu güne kadar böyle bir çaba sarf edilmedi.
Kimdi ölenler, öldürenler, öldürülenler?
Hangi ülkenin vatandaşlarıydılar, hangi bayrağın altında yaşıyorlardı?
Soruların yanıtı verilmedi. Verilmek istenmedi.
Öldürenler kim, bilmiyoruz. Kimse üstlenmedi bu güne kadar.
Herkes sustu, susturuldu. Yetkililer sessiz kaldı.
Geriye yalnızca vahşet, utanç ve yeni katliamlara giden cellat cesareti kaldı.
Devlet otoritesi yara aldı, yasalara, yetkililere güven azaldı.
Son 30-40 yılda çok daha korkunç ve vahim felaketler birbirini izledi.
“ Ders alınsaydı, tarih tekerrür mü ederdi? “ diyen büyük şairin isyanı boynumuzda ateşten bir kolye olarak hep duracak ne yazık ki.
Bu yüzden utanç değil 40, 40 bin yıl geçse de olduğu yerde durmaya devam edecektir.
Ediyor da. 
Adının başına “ kahraman “ veya başka bir sıfat koymak utancı yok etmeye yetmiyor.
“ Bu zalimlerin bana dokunmasına izin verme. Beni sen öldür. “ diyerek kocasına yalvaran kadının çığlıklarını hangi hamaset, hangi kahramanlık, hangi inanç unutturabilir? 
İnsan olan için unutulur mu?
Tüm katliam ve katliamcılara tüm dillerden lanet ediyor ve bir daha asla yaşanmasın diliyorum

 

Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
Gölbaşı Belediyesinden Kar Mesaisi - Videolu Haber
Gölbaşı Belediyesinden Kar Mesaisi - Videolu Haber
Yeşim Pekmez, GAP Gençlik Ve Kültür Evinde Gençlerle Buluştu
Yeşim Pekmez, GAP Gençlik Ve Kültür Evinde Gençlerle Buluştu