Advert
Rukiye Duman Bilgiç
Rukiye Duman Bilgiç
Giriş Tarihi : 29-10-2020 12:55

Can Tanem

    İnsanı, insan yapandır hissettikleri… Kalbiyle bilip, gözüyle gördükleri… İdrak, kalpten; göz , ferdendi… Kalbinin aklıyla bakan, gözüne yön verebilirdi. Bundan değil midir ki; kalbimizin ısınmadığına kapalıdır gözlerimiz… Bundan değil midir ki; kalbimizin atmadığı yere derin derin ayak direyişlerimiz… İşte hep bundandır; aşkı yaşamadan aşka âşık hallerimiz… O yüzden ilk iş olarak, yürek fethini uygun gördü bizim peygamberimiz… Kalbi feth olunmamışın hamdır sözleri ve sivridir dili; çünkü kalp deniz, dilse kıyıydı… Denizde ne varsa; kıyıya o vururdu… 

Sevgisi olmayanın; imanı da yok demektir…”Sevmeyen ve sevilmeyenden hayır gelmez”,birbirinizi sevmedikçe ; iman etmiş olmazsınız”.diyordu rahmet peygamberi… Sevgiyle ilmek ilmek dokuyordu sahabesini ve biz özlediği kardeşlerini… Öyle dengedeydi ki sevgisi; sahabe hep sanırdı en çok seviyor kendisini…  Sevmek ,”vermek”ti… Canını vermek, malını vermek, ömrünü vermek… Vererek var olmaktı sevmek. Ve bir zaman sonra , vermek O (c.c) gibi olmaktı… Her şeyde olduğu gibi sevgide de örnek yine O(a.s)idi.”Severken ölçülü seviniz; ola ki; ilerde düşman olabilirsiniz” derdi.  

İnsan onurunu hep yüce tutardı da “aranızdan bazılarına ne oluyor ki şöyle şöyle şeyler yapıyor” derdi… İsim dahi belirtmezdi… Çünkü Can tanem(a.s) biliyordu ki; yüreği vurgun yemişin içine evvela kin düşerdi…  

Kiminle musâfaha yapsa; kendisini hemen geri çekmezdi… Bütün bedeniyle yönelişi de hep sevgidendi.”Süt, minder ve güzel kokuyu reddetmeyiniz” derdi… Hepsi hepsi de sevgi için yol birer demekti. Ciğerparesini hep alnından öderdi; çünkü alından öpmek ; sevgi demekti, özgüven demekti.Her fıtratı ,olduğu kabullenir ve örselemezdi… Bütün bildiği; sevmek ve sevilmekti O’nun… Sevmeyen iman edemezdi, sevmeyen teslim olamazdı, sevmeyen itaat edemezdi, sevmeyen sınır çizemezdi, sevmeyen koruyamazdı, sevmeyen mücadele edemezdi. Hâsılı sevmeyen; İNSAN olamazdı da hep BEŞER kalırdı… 

VEDUD esmasının en güzel tecellisiydi Can tanem(a.s) O’nu ilk defa görenin içine aşk ateşi düşerdi. Yüreği lîme lîme olur da kimseye hissettiremezdi. O’nu sevenin, gecesi gündüz, gündüzü gece olurdu. Bir an bile göremeyenin; ocağına ateş düşerdi.”Anamız - babamız sana feda olsun” iki sözlerinden biriydi. Çünkü onlar sevmeyi ; Allah’tan öğrenmişlerdi…O(C:C) demiyor muydu ki;”Sen olmasaydın âlemleri yaratmazdım, beni seviyorsanız; peygambere itaat edin ,O size neyi verirse alın, neyden sakındırırsa uzak durun “ diye… Hatırlayın Uhud’u  ki ; Cibril(a.s) ilk defa bu kadar çaresiz kalmıştı;ne yapacağını  bir türlü bilememişti.Resulün bir damla kanı düşerse yere,Allah bir daha ot bitirmezdi.” Rabbi, O’nu (a.s) ne güzel sevdi. Sevdi ve âlemlere de sevdirdi. Cibril(a.s)ile paylaştı ilk özlemini.”Ben seviyorum, sen de sev “ dedi… Cibril’de bu sözü tüm meleklerin kulağına küpe eyledi… 

O (A:S) ki; alemlerin görüp göreceği en sevgi yüklü yürekti.O’ndan hasıl olan her şey sadece vahiydi, heva ve hevesinden bir şeyler söylemezdi…Kalbini öyle yüce bir yere bağlamıştı ki; gelen her hal; rabbindendi…Medine’ye hicrette onu karşılayan çocuklara sadece şunu söyleyiverdi.”Beni seviyor musunuz..? ”Çünkü can tanem(a.s)biliyordu ki; akla giden yol gönülden geçerdi… Gönlü feth olunmuşun bahtına hep yâr düşerdi. Gönlü yârda olmayanın aklıdan her türlü ŞER geçerdi…

@
NAMAZ VAKİTLERİ
HAVA DURUMU
Gazete Manşetleri
Yol Durumu
E-GAZETE
Gölbaşı’nda Cumhuriyet Bayramı Coşkuyla Kutlandı
GÜNÜN KARİKATÜRÜ
Gölbaşı MYO öğrencilerinden çevre temizliği
E-Bülten Kayıt
ARŞİV ARAMA